پیمان خاکسار باید مترجم خوبی باشد، آیندۀ خوبی هم در این کار داشته باشد. نثرش یکدست و فهمیدنی است و فکر کنم سبک و لحن نویسنده ها را خوب درآورده. علاوه بر این ها، زرنگ و باهوش است و با استفاده از شگردهایی مسئلۀ قیچی ِ بعضی ها را دور می زند. مثلاً از اصطلاح «نیپل رینگ» استفاده کرده، دقیقاً همین طور فارسی آن را نوشته. حالا سوای آن که شاید هنوز برابر فارسی اش را ندشاته باشیم یا اینکه برابر رسمی نباید داشته باشد کلاً، چون اَخ و بد و اَه اَه است و ای وای من! استغفرالله! پناه بر خدا!

یا اصطلاح «مجرای تولد».

این برداشت من بود و از آن طرف، خوشحال کننده است که قیچی به واژه های دیگری مانند ..وز و ..ون کاری ندارد. دست کم این بخش طنز کامل منتقل می شود و ... .

کار روزگار این است که در گوشه ای از دنیا، عده ای با دیدن واژه های بدبو و .. در کتاب هایشان خوشحال می شوند!



تاريخ : سه‌شنبه ۱۳٩٤/٧/٢۱ | ۸:۳٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سنـدباد | نظرات ()
  • قالب وبلاگ | گسیختن